FORMICIDAE
Solenopsis
fugax
(Latreille)
Datum van de beschrijving: 1798
Beschreven door: Latreille, pagina(s) 46.
Referentie van de originele beschrijving:
- Latreille, P.A., 1798. Essai sur l'histoire des fourmis de la France., Brive. 50 pp.
- Solenopsis (Diplorhoptrum) fugax var. debilior Santschi
- Myrmica flavidula Nylander
- Solenopsis fugax var. kasalinensis Emery
- Solenopsis orbula var. latroides Ruzsky
- Solenopsis fugax subsp. orientalis Ruzsky
- Solenopsis (Diplorhoptrum) fugax var. pontica Santschi
- Solenopsis (Diplorhoptrum) fugax var. scythica Santschi
Nederlandse naam: diefmier
* * * * *
typebeschrijving
F. fugace. fugax.
O.t.p. Testacée pâle. Abdomen noir à la base. Mâle. Noir, un peut pubescent, luisant. Antennes, genoux des cuisses, jambes et tarses en grande partie, obscurs. Aîles transparentes. Femelle. Tête, corcelet, nœuds, d'un noir reluisant. Antennes, pattes d'un brun clair. Anneaux de l'abdomen d'un brun foncé, roussâtres à leur base. Aîles transparentes.
* * * * *
© François Vankerkhoven
verhouding tussen de grootte van Lasius niger en Solenopsis fugax
Solenopsis fugax of de diefmier is een van onze kleinste mieren en zou verward kunnen worden met een faraomier of Monomorium pharaonis. Alhoewel van Boven & Mabelis (1986) beweren dat het een vrij algemene soort is voor België werd ze recent slechts op twee plaatsen in Vlaanderen waargenomen (Dekoninck, Vankerkhoven & Maelfait, 2003). Ook naar 'grote uitgebreide oppervlakkige nesten' blijft het zoeken. Grondig onderzoek in de buurt van een nest van Lasius niger in een tuin in Genk (Boxbergheide) leverde slechts een paar individuen op. In de verspreidingsatlas voor Vlaanderen stellen wij dan ook dat het eerder een zeldzame verschijning is.
Deze onopvallende mier is hier dan ook bij het grote publiek een 'kleine' onbekende. Een naast familielid, Solenopsis invicta, komt gelukkig bij ons niet voor maar heeft in de Verenigde Staten al een stevige reputatie opgebouwd.De Fire ants of vuurmieren vormen daar een serieuze plaag die zich elk jaar meer en meer naar het noorden uitbreidt. Hun naam 'vuurmieren' verwijst naar de branderige, pijnlijke gevolgen van hun steken. Daar waar zij massaal voorkomen, zijn buitenactiviteiten (pic-nic of manueel oogsten) praktisch onmogelijk. Het bestrijden van deze agressieve mieren is daar dan ook een noodzaak maar kan de opmars naar het noorden blijkbaar niet verhinderen.
